جامعه شناسی صنعتی

در عصری زندگی می کنیم که صنعت و فناوری به­ طور عمیق در زندگی انسان­ها وارد شده ­اند. در سطحِ خرد، غذایی که می ­خوریم، لباسی که می ­پوشیم، تلفن همراهی که استفاده می ­کنیم، صفحات اینترنتی که باز می ­کنیم، وسیله نقلیه ­ای که با آن به محل کار می رویم، کاری که انجام می ­دهیم، وسایلی که در محل کار مورد استفاده قرار می ­دهیم، همه به­ طور مستقیم و غیرمستقیم، محصولِ صنعت و فرآیندِ تولیدِ ماشینی هستند. در سطحِ کلان، جایگاه کشورها برحسبِ توسعه یافته، درحال توسعه، و عقب مانده، عمیقا متاثر از صنعت و فناوری است. تصور دنیای فعلی بدون صنعت، امکان ناپذیر است. در نتیجه گسترش صنعت و تداوم بی وقفه آن، تغییراتی شگفت انگیز در جمعیت، خانواده، اقتصاد، سیاست، مذهب، آموزش و پرورش و غیره، شکل گرفته است. صنعت و فناوری، توانایی جوامع انسانی را به گونه ای حیرت انگیز افزایش داده اما در همان حال، پیامدهای منفی گسترده ای نیز درپی داشته است. این امر باعث گردید جامعه شناسی صنعتی جهت تحلیل پیوندهای جامعه و صنعت، و ارائه گستره ای از بینش ها، مفاهیم، ایده ها، نظریه ها، و یافته های تحقیقاتی، در راستای برنامه ریزی و سیاستگزاری صنعت و جامعه پدید آید. پذیرش صنعت و فناوری و مظاهر جامعه صنعتی در صد سال اخیر باعث شده است تغییرات شگرفی در ساختار اجتماعی و فرهنگی جامعه ایرانی پدید آید و مسائل اجتماعی متعددی چه در خودِ صنعت و چه ناشی از آن، گریبانگیر جامعه گردد که پاسخ های قانع کننده ای دریافت نکرده است. تداوم این وضعیت، جامعه را با چالش های بیشتری مواجه خواهد ساخت. مجله جامعه شناسی صنعتی با هدف ارتقای دانش نظری و تجربی در پیوندهای بین صنعت، فرد، و جامعه، منتشر می شود و به دنبال آن است که به تبیین و مدیریت مسائل اجتماعی مرتبط با صنعت، فرد و جامعه کمک کند. پاسخ به نیازهای پژوهشی و سیاستگذاری، گسترش مرزهای دانش با انتشار نتایج پژوهش‌ها، ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺯمینه بحث و ﺗﺒﺎﺩﻝﻧﻈﺮ در بین متخصصان، پژوهشگران، کارشناسان، دانشجویان و علاقه‌مندان، و نهایتا کمک به توسعه نظریه‌ها و انعکاس دستاوردها و تجربیات علمی و پژوهشی از رسالت‌های اصلی این نشریه است. 

زمینه های مورد نظر انتشار مقالات به شرح ذیل می باشند:

1.صنعت نخستین( کشاورزی، دامپروری، ماهیگیری، جنگلداری، معدن) .

2.صنعت دومین (صنایع سنگین، سبک، کارگربر، سرمایه بر، پردازشی، تولیدی، ...) .

3. صنعت خدماتی (گردشگری، حمل و نقل، سرگرمی، ورزش، پزشکی و ...)

4. صنعت چهارمین (مدیریت و پردازش اطلاعات و دانش و ...)

5. سازمان­ها.

6. کار، اشتغال، کارآفرینی.

7. محیط زیست.

8. علم و فناوری.

9. صنعتی شدن.

10.جهانی شدن.

11. نظام های اقتصادی (سرمایه داری، سوسیالیسم، اسلام و ...)

12. توسعه.

13. مصرف.

14. تغییرات اجتماعی.

15. تحرک اجتماعی.

16. مهاجرت.

17. شهرنشینی.

18. بهداشت و بیماری.

19. فقر و نابرابری.

20. جرایم و انحرافات.

21. آموزش.

22. اعتصاب، اتحادیه های کارگری.

23. جمعیت.

24. رسانه های جمعی.

25. خانواده.

و غیره.